Ελευθερία επιλογής...

Δεν είναι η ελευθερία αυτό για το οποίο πολέμησαν οι πρόγονοι, δεν είναι η δημοκρατία, δεν είναι το χρήμα, δεν είναι τίποτε που σε οδηγεί μονάχα από έναν δρόμο. Η δημοκρατία δεν είναι δημοκρατία αν δεν έχει εναλλακτικά συστήματα, η ελευθερία δεν είναι πραγματική αν δεν έχεις επιλογές.

Η ελευθερία της επιλογής είναι αυτό για το οποίο πολεμάνε όλοι. Επιλογή μεταξύ του ενός και του άλλου. Και τι καλύτερο παράδειγμα από τους Έλληνες που πάντα βρίσκονται σε μια έριδα μεταξύ δύο πόλων. Ν.Δ. - Πασόκ, αριστερά - δεξιά, ολυμπιακός - παναθηναϊκός, Αργοστόλι - Ληξούρι, Χανιά - Ηράκλειο.
Ναι ρε, είμαστε ελεύθεροι γιατί μπορούμε και θέλουμε να επιλέγουμε μεταξύ των δύο, αλλά και γιατί έχουμε την μαγκιά να έχουμε και την τρίτη εναλλακτική, το ΚΚΕ, το σοσιαλισμό, την ΑΕΚ, το Ρέθυμνο και άλλα τόσα παραδείγματα που δείχνουν την ικανότητα αυτού του λαού να μπορεί και να επιλέγει. Μπορούμε να διαλέγουμε ακόμα και το λάθος. Αυτό είναι ελευθερία. Ελευθερία δεν είναι το δόγμα του σωστού. Τι είναι σωστό εξ' άλλου;
Να είμαστε όλοι δημοκράτες και να μην επιτρέπεται να είναι κανείς κομμουνιστής;
Να είμαστε όλοι αριστεροί και να μην επιτρέπουμε να υπάρχουν εθνικιστές;
Να είμαστε όλοι Ληξουριώτες και να πεθάνουν όλοι οι Αργοστολιώτες;
Να καταργηθούν οι άλλες ομάδες και να είμαστε όλοι ΠΑΟΚ;

Αλήθεια αν έμενε μόνο μια ομάδα και έπρεπε όλοι να είμαστε οπαδοί αυτής της ομάδας, τότε με ποιόν θα έπαιζε αυτή η ομάδα για να προσφέρει θέαμα;
Και ναι, κάνουμε επεισόδια στα ματς, αλλά αυτό δεν είναι και η αναψυχή του παιχνιδιού; Πως αλλιώς να ζήσεις την ένταση; Δεν είμαστε Άγγλοι, που καβγαδίζουν σε ένα μπαρ για να ξεδώσουν. Είμαστε Έλληνες που βρίσκουμε την αιτία για να το κάνουμε με στυλ πολεμικό, με ένταση στις φρένες και αναμμένα αίματα. Καβγαδίζουμε επιλέγοντας πλευρές και αυτό μας κάνει να είμαστε στρατιώτες της επιλογής μας.

Η επιλογή είναι και θα παραμείνει βασική έννοια της ελευθερίας.
Οι σημερινοί δημοκράτες, αφήνουν τον λαό να αποφασίσει, αρκεί να έχει παραμυθιαστεί αρκετά, να κινείται μέσα στα στενά πλαίσια των επιλογών που τελικά είναι μια. Οι σημερινοί δημοκράτες δεν διαφέρουν καθόλου από τους τυράννους του παρελθόντος. Τι γίνεται αν κάποιος αποφασίσει να πολιτευτεί και δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, σε κανέναν συνδυασμό; Δεν έχει καμία ελπίδα.

Η επιλογή είναι αυτή που κάνει και τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου να μπορούν να λειτουργήσουν και είτε ισόρροπα, είτε ανισόρροπα, να μπορέσουν να επιλέξουν αυτό το οποίο είναι ορθό για την δική τους κρίση, στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή, για την δική τους ζωή με τον δικό τους βίο.

Ελευθερία σημαίνει επιλογή. Επιλογή μεταξύ των άκρων και της μέσης. Αυτό είναι που ευαγγελίζονται οι δημοκράτες και το πολεμάνε με όλα τα όπλα που διαθέτουν. Ο πιο βαρύς οπλισμός που διαθέτουν, τα ΜΜΕ, χειραγωγούν την ίδια την γνώμη που σχηματίζεται γύρω από όλα τα φλέγοντα ζητήματα. Και είναι η ίδια, αυτή η ανισορροπία που κάνει τον Ελληνικό λαό να διαφεύγει και να γλιστράει σαν χέλι από τις στενωπούς που τον βάζει η κάθε εξουσία. Η εξουσία που σαν στόχο έχει την εγκατάσταση παρωπίδων και την οριοθέτηση των επιλογών.

Επιλογή είναι η αντιπολίτευση για τον γόνιμο διάλογο. Είναι η αντίθετη γνώμη στην επιστημονική κοινότητα, που καθιστά αυτομάτως τον ερευνητή υπεράνω των τετριμμένων και των δογμάτων της επιστήμης. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρχει ανακάλυψη, έτσι οι αρχαίοι πρόγονοί μας έφτασαν σε δυσδιάκριτα ύψη σε όλους τους τομείς. Ακόμα και αυτό το χαρακτηριστικό να βρίζουν του ίδιους τους θεούς τους είναι η ελευθερία της επιλογής και της κρίσης. Ελεύθερο πνεύμα είναι αυτό το οποίο δεν δέχεται απριόρι ότι του σερβίρει το καθεστώς. Το να απαγορεύει η δεξιά την ύπαρξη ή την γνώμη της αριστεράς ή να κωφαίνει και να εθελοτυφλεί η αριστερά σε ότι και να πει η δεξιά ασχέτων αν είναι σωστό, είναι η στενή με παρωπίδες άποψη. Πιστεύοντας και οι δύο αντίθετες παρατάξεις πως μόνο η δική τους γνώμη και άποψη είναι απολύτως σωστή· είναι η Αλήθεια.

Ξυπνήστε και ακούστε. Μάθετε και διερευνήστε. Μάθετε να επιλέγετε το ορθό μεταξύ των απόψεων εντός του χάους. Αυτή είναι η ελευθερία. Αυτό είναι που μπορεί να ελευθερώσει τον άνθρωπο και να του αφαιρέσει τις παρωπίδες. Μην δέχεστε χωρίς κρίση ότι και να σας πουν. Αμφισβητήστε, ακόμα και τον ίδιο σας τον εαυτό. Τότε ίσως μπορέσετε και ακούσετε την φωνή της Αλήθειας.

Έσο Ελεύθερος!

ΠΟΛΥ(ΚΩΛΟ)ΠΟΛΥΤΙΣΜΙΚΑ ΟΝΤΑ!

Δεν έχω τόπο, δεν έχω ελπίδα,
δε θα με χάσει καμιά πατρίδα
και με τα χέρια μου και την καρδιά μου
φτιάχνω τσαντίρια στα όνειρά μου.

Μαγκιά σου  

Εύγε στον τραγουδιστή και στον συνθέτη αυτού του ωραίου άσματος διότι μιλά απευθείας στην καρδιά των ανθρώπων για τους οποίους γράφτηκε και απευθύνεται επίσης και σε όλους αυτούς που πραγματικά ψάχνουν μια πατρίδα. Μια πατρίδα να γεννηθούν, να μεγαλώσουν, να ζήσουν, να είναι κομμάτι της ψυχής της και να την αγαπούν. Καλή τύχη λοιπόν στην ανέρευσή της. Αρα λοιπόν, η ιερότητα της πατρίδας είναι το ύψιστο ιδανικό για κάθε ον καθώς αποτελεί το καταφύγιο και φρούριο του αλλά και η θυσία του προς αυτήν αποτελεί εθνικό ιδεώδες. Ομως η κάθε πατρίδα έχει την ιστορία της που είναι εκφρασμένη μέσα από τα πολιτιστικά της ήθη και έθιμα,την θρησκεία την γλώσσα και τις παραδόσεις. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ρωτήσω ποιός είναι αυτός ο θίασος ανιστόρητων αυτοαποκαλούμενων "ερευνητών-ιστορικών χειραγωγών" Ελλήνων αλλά και αλλοδαπών που ντε και καλά θέλει να αποκαταστήσει εντός ενός "ισχυρού δημοκρατικού καθεστώτος" την αλήθεια. Ποιά αλήθεια? Αυτή που εξυπηρετεί τα πορτοφόλια τους, την περιουσία τους ή την μετά θάνατον υστεροφημία τους? Την αλήθεια που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Παγκοσμιοποίησης και που στον βωμό της αποκρύπτεται, διαστρεβλώνεται και καταργείται κάθε είδους ιστορική πραγματικότητα? Την αλήθεια που τυχάρπαστοι Ελλαδέμποροι πραγματεύονται στα κανάλια με τιμές "μόνο για σήμερα" προκειμένου να μας αποδείξουν πόσο περισσότερο "αγαπούν" αυτήν την πατρίδα και την ίδια στιγμή υπογράφουν μνημόνια για να καταργήσουν την έννοια του Εθνους?. Αλήθεια, πόσο πολύ πουλάει το τηλεοπτικό δέος για την πατρίδα!  Την αλήθεια που επιτρέπει σε άλλα κράτη να οικειοποιούνται και να βαυκαλίζονται την Ελληνική ιστορία πιστεύοντας πως οι Ελληνες είναι αυτοί που δεν έχουν εθνική συνείδηση και κουλτούρα? Ποιός είναι ο Jacob Falmerajer  (επιστολή σκοπιανών βασισμένη στις άθλιες ύβρεις αυτού του "ιστορικού"για τους Ελληνες στον τότε υπ. εξωτερικών Ε. Βενιζέλο υποστηρίζοντας την οικοιοποίηση της ιστορίας των Σκοπίων από τους Ελληνες) που έχει δικαίωμα ομιλείν και κατηγορεί τους Ελληνες ότι δεν έχουν κουλτούρα, ούτε ταυτότητα και ότι η ελληνική καταγωγή είναι ένα παραμύθι? Απο που και ως πού οι Σκοπιανοί θεωρούν τον Μέγα Αλέξανδρο Σ(κ)λάβο? (να υπενθυμίσω ότι η Ελλάς δεν γεννήθηκε το 1944 με διάταγμα!). Πότε εμφανίστηκαν τα σ(κ)λαβικά φύλα και πότε ο Αλέξανδρος? Μήπως οι Ρωμαίοι κάτι ήξεραν που τους έδωσαν το εθνικό τους όνομα "servia" που χρησιποιήθηκε για να δηλώνει τους νικημένους?  Απο πού και ως πού οι Τούρκοι έχρισαν τον Ομηρο -Omer Bey - ποιητή εξ Ανατολίας ή αφού έψαξαν καλά την ιστορία τους (λέμε τώρα) βρήκαν ότι είναι απόγονος μάλλον του Τζέγκινς Χαν? Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια ήταν τουρκικά έπη(!!! να τους θυμίσω ότι είναι γραμμένα στα αρχαία ελληνικά) αλλά μάλλον υπήρξε ανταλλαγή κουλτούρων?!.
Evet kardashi. Evet κυρία Ρεπούση. Σε αυτό το σημείο να σημειώσω ότι μου διαφεύγουν ονόματα ηρώων που γέννησαν αυτά τα κράτη και αν γνωρίζετε εσείς αγαπητή κυρία να μας ενημερώσετε.
Σιγά ρε παιδιά όλοι θα πάρετε γιατί τυγχάνει δυστυχώς να είμαστε και πονόψυχοι, να σας χαρίσουμε λίγη από την αίγλη μας, λίγους από τους ποιητές μας, λίγους από τους Στρατηγούς μας, λίγο από κάτι. Γενικά να σας χαρίσουμε, στα πλαίσια μιας ομογενοποιημένης παγκοσμιοποιημένης "οικογενειακής ατμόσφαιρας" όπου όλοι είμαστε ένα και όπου τα πάντα ανήκουν σε όλους .YES BOSS*! (Είμαστε αγγλομαθείς!)
*(από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού. )

NO BOSS!
Δεν είναι έτσι όπως τα νομίζετε.

Kύριοι, να εξηγηθούμε λίγο για να μην παρεξηγηθούμε, λοιπόν το δικό μας πατρικό σπίτι έχει φτιαχθεί από αίμα,σπαθί και αρχαία ιστορία, μια ιστορία που ανήκει μόνον σε εμάς τους Ελληνες και αποτελεί παρακαταθήκη του Εθνους μας για τα παιδιά μας που την φτιάξαμε μόνοι μας και δεν την χαρίζουμε. Η ιστορία μας  δεν δανείζεται, δεν πουλιέται, δεν υιοθετείται και σαφώς δεν προήρθε από πολυπολιτισμικές προσμίξεις.Για αυτό η Ελλάς δεν είναι μόρφωμα. Βέβαια την ιστορία της μπορείτε να την στολίζετε και να την χρησιμοποιείτε στις βιβλιοθήκες σας γιατί σίγουρα τις γεμίζει αλλά μην ξεχνάτε ότι πίσω από την ιστορία αυτή υπάρχει μια φυλή με κοινό αίμα, συνείδηση,κοινή θρησκεία και γλώσσα, καταγεγραμμένη μνήμη και διαχρονικότητα, στοιχεία του μακραίωνου πολιτισμού μας που όλοι εσείς δεν είχατε και δεν  έχετε αλλά κάνετε μανιώδεις προσπάθειες να αποκτήσετε. Θέτω το εξής ερώτημα, αφού το ιστορικό ποινικό μητρώο αποτελεί βάση της εθνικής ταυτότητας των λαών ξαναθυμίστε μου ποιοί είστε και τι ακριβώς ζητάτε?

SOFAR ΑΓΡΙΕΜΕΝΟΣ

ΚΟΝΤΡΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΑΣ, ΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ. ΜΗΝ ΣΚΥΒΕΤΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΜΗΝ ΔΕΙΛΙΑΖΕΤΕ.  ΜΗΝ ΔΙΝΕΤΕ ΒΟΡΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΑΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΤΕ ΘΥΜΑΤΑ. ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΤΕ.ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ.ΑΠΟΚΗΡΥΞΤΕ.ΑΠΕΙΛΕΙΣΤΕ.
ΑΓΑΝΑΚΤΕΙΣΤΕ.ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΤΕ.ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΤΕ. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΚΑΙ  ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΕ ΟΤΙ ΣΑΣ ΠΟΛΕΜΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΑΝΗΜΠΟΡΟΥΣ. ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΣΑΣ ΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΦΤΕΡΑ ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ. ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΤΕ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΣΑΣ ΘΥΜΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΔΩΣΑΝ. ΜΗΝ ΣΩΠΑΙΝΕΤΕ.ΜΗΝ ΚΡΥΒΕΣΤΕ. ΓΕΛΑΣΤΕ. ΓΕΛΑΣΤΕ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟ. ΖΗΣΤΕ. ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΟΤΙ ΠΡΑΞΟΥΜΕ  Η ΔΕΝ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΣΤΗΝ  ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΖΩΗ ΜΑΣ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ. 

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΨΟΥΡΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΕΛΛΑΣ"
SOFAR

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΟΝ ΙΔΟΜΕΝΕΑ

ΧΑΙΡΕ ΙΔΟΜΕΝΕΑ

ΚΡΗΤΩΝ ΘΡΕΜΑ

ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΕ

ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΑΣΠΙΔΑ

ΕΠΙΛΕΚΤΩΝ ΛΟΓΑΔΩΝ

ΦΙΛΩΝ ΣΟΥ

ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΕ ΟΛΒΙΟ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ

ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΟΥΤΟΥΔΩ ΤΟΥ ΒΙΟΥ ΣΟΥ

ΚΑΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ

ΜΕ ΤΟΥ ΝΟΥ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

ΠΕΡΑ ΣΤΟΥ ΠΕΠΛΟΥ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΙΩΝ

Πολιτικοί και πολιτική

Μέγα ερώτημα εγείρεται για τους πολιτικούς της υφηλίου, για το αν και κατά πόσο ότι κάνουν είναι προς όφελος των ιδίων των ανθρώπων που επηρεάζουν.

Και αν η δημοκρατία είναι το πολίτευμα αυτό το οποίο δίνει την δυνατότητα στο σύνολο του πληθυσμού, η τουλάχιστον για την πλειοψηφία, τότε η ερώτηση μεταφέρεται στις χώρες αυτές και στους αρχηγούς των χωρών αυτών που έχουν επιλεγεί από τον ίδιο κόσμο που επηρεάζουν αρνητικά.

Ζωντανό παράδειγμα για εμάς του Έλληνες, όλοι οι πολιτικοί που έχουν περάσει από τον κυβερνητικό θώκο, κρινόμενοι εκ του αποτελέσματος, και της ιστορίας που έχει καταγράψει τις βουλές τους και τα συμφέροντα που κρύβονταν στις πράξεις και αποφάσεις τους. Εύλογα μπορεί κάποιος να ρωτήσει, για τα Ελληνικά ή μη κίνητρα πίσω από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων πενήντα ετών.

Σύμφωνα τον τον Ηράκλειτο, "Είναι μεγαλύτερη ανάγκη να πολεμά κανείς την αλαζονεία, παρά την πυρκαγιά."

Ορθόν και θέληση

Ένα εκ των αποφθεγμάτων του Δημόκριτου λέγει σαφώς ότι:
"Αγαθόν ού το μη αδικείν, αλλά το μηδέν θέλειν."

Το οποίον σημαίνει ότι το καλό και το σωστό είναι όχι μόνο να μην αδικείς αλλά ούτε να θέλεις να το κάνεις.

Αν η θέληση είναι αυτή που οδηγεί τις πράξεις και το θυμικό πίσω από την θέληση είναι ενάρετο, δεν θα κατέληγε η ιστορία στην παρούσα κατάσταση, κατά την οποία ο πολιτισμός έχει φτάσει σε επίπεδα ίσως χειρότερα του μεσαίωνα.

Εμφύλιος

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί θα πρέπει για μία ακόμα φορά να
τσακωνόμαστε για τα πολιτικά σε αυτή τη χώρα. Και μάλιστα όχι μόνο να
τσακωνόμαστε, αλλά και να βιαιοπραγούμε ενάντια σε κάποιον με τον οποίο έχουμε
ορκιστεί τα ίδια πράγματα, τουλάχιστον στο στρατό.
Και δεν μπορώ να πω ότι δεν έχω διαφορές με το ένα ή το άλλο κόμμα, αλλά αν δεν
είμαι ικανός να πείσω οποιαδήποτε από τις παρατάξεις, δύο πράγματα μπορεί να
σημαίνουν.

Το ένα είναι ότι είτε δεν έχω επιχειρήματα για αυτά που λέω, οπότε
και δεν μπορώ ούτε να πείσω ούτε να αποδείξω τίποτε από αυτά που λέω, θέτοντάς
με απ' ευθείας στην ατραπό του λάθους το οποίο μπορεί, ή δεν μπορεί να κάνει ο
άλλος, με αποτέλεσμα να έχει ο άλλος όσο δίκιο έχω και εγώ ή ακόμα περισσότερο.
Αυτό σημαίνει τελικά, ότι ο εγωισμός μου δεν με αφήνει να επικοινωνήσω και να
βρω την άκρη με το πρόβλημα που παρουσιάζεται.

Το άλλο που μπορεί να σημαίνει, είναι ότι παρόλο που έχω επιχειρήματα και
γνωρίζω πάρα πολύ καλά για το θέμα, και είμαι απόλυτα πεπεισμένος για το σύνολο
των απόψεών μου στο θέμα, δεν έχω την ικανότητα να μεταδώσω αυτό που σκέφτομαι.
Αυτό είναι αποτέλεσμα κακής εκπαίδευσης, μη ολοκληρωμένης παιδείας, και τελικά
μη καταβολής κόπου στο να μάθω να μεταδίδω με την ομιλία τουλάχιστον τα
επιχειρήματά μου.

Υπάρχει και μια τρίτη περίπτωση, η οποία είναι αρκετά τραγική, και είναι αυτή
που ο άλλος που με ακούει δεν έχει την ικανότητα ή την διάθεση να ακούσει όλα
όσα έχω να του πω. Αν αυτό είναι αποτέλεσμα της δικής μου κακής ρητορικής
τέχνης, υπόκειται στην παραπάνω περίπτωση, αν όμως όχι, τότε έχουμε το πρόβλημα
του "απολίτιστου" και "κουφού" ακροατή, ο οποίος δογματισμένος με οποιαδήποτε
αλήθεια τον βολεύει, εθελοτυφλεί μπροστά στα επιχειρήματα.
Η τελευταία αυτή περίπτωση είναι και η πιο απρόβλεπτη και επικίνδυνη, κάνοντας
και τους δύο να εκνευρίζονται σε τέτοιο βαθμό που να μπορούν να φτάσουν στην
βία.

Πλείστες τέτοιες περιπτώσεις βρίσκουμε στην μεταπολεμική Ελλάδα, αλλά και στην
ιστορία της Ελλάδας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Γνωστή είναι η την πολιτική
αντιπαράθεση το 444 π.χ. του Περικλή με τον Θουκυδίδη, η οποία μπορεί περιείχε
βία, αλλά οδήγησε τον τελευταίο σε εξορία.
Τελευταία δε πολιτική έριδα οδήγησε στην δολοφονία ενός ιδίου με τον δράστη. Η
διαφορά που οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα είναι η πολιτική διαφορά μεταξύ των.
Συμφώνως δε των δημοσιευμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ενδέχεται η
πολιτική προσκόλληση και ιδεολογία του δράστη να μην είναι ιδιαιτέρως ισχυρή,
αλλά να προέρχεται από οξύ εκνευρισμό σε μια αντιπαράθεση λεκτική. Σίγουρα η
βάση των λεγομένων έχει αρκετά μεγάλη σημασία για τους ακολούθους της κάθε
παράτασης εκατέρωθεν, αλλά τελικά, αν μπορεί να αντιληφθεί κάποιος την ρίζα του
ιδίου προβλήματος των λεγομένων των εμπλεκομένων, και οι δύο έχουν σαν απώτερο
στόχο την βελτίωση της κοινωνίας. Το μόνο που διαφέρει είναι ο τρόπος που ο
καθένας προσεγγίζει την οδό που θα ακολουθηθεί.

Τέλος δεν γνωρίζω ποιο μπορεί να είναι το καταλληλότερο σύστημα για την
βελτίωση της κοινωνίας, όπως αυτό μπορεί να το οριοθετήσει κάποιος, αλλά το
σίγουρο είναι, ότι όπως έχει δείξει μέχρι τώρα η ιστορία, επανειλημμένως, δεν
υπάρχει κάποιο πολιτικό σύστημα το οποίο στερείται ελαττωμάτων.

Αυτό το οποίο είναι δεδομένο είναι ότι ένας λαός ενωμένος είναι σαφέστερα
δυνατότερος από ένα λαό διαιρεμένο. Είναι μοίρα αυτού του τόπου να τυραννιέται
από τις ίδιες τις δικές του ιδέες, καθώς το διαίρει και βασίλευε του Φιλίππου
του 2ου γύρισε εναντίον της ίδιας της χώρας (σε ευρύτερη έννοια, καθώς εκείνη
την εποχή δεν ήταν χώρα, αλλά ελληνική επικράτεια, τρόπον τινά), από την οποία
είχε προέλθει.

Και για να παραθέσω και τα λόγια ενός σύγχρονου ποιητή για το αποτέλεσμα της
ενότητας του Ελληνικού λαού: "αν ξυπνήσεις μονομιάς θα `ρθει ανάποδα ο 
ντουνιάς".