ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Νο 2

ΔΩΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ
ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΗΝ ΑΠΑΡΝΙΕΣΤΕ
ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΑΝΤΗΧΕΙ
ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΣ ΚΑΤΑΡΙΕΣΤΕ

ΜΗΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΕΤΕ ΠΟΤΕΣ
ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΝΑ ΣΚΥΒΕΙ
ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΣΥΝΕΦΑ ΨΗΛΑ
ΤΟΝ ΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΝΙΒΕΙ

ΤΗΝ ΓΗ ΚΡΑΤΑΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΠΑΡΕΑ
ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ
ΜΕ ΘΑΜΑΤΑ ΜΟΙΡΑΙΑ

ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΟΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ
ΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ
ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ  ΑΣΤΡΟ

ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΜΕΣ'ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ
ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΠΕΛΩΡΙΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΑΖΙ
ΜΙΑ ΦΛΟΓΑ ΔΙΧΩΣ ΟΡΙΑ

ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ Η ΑΒΥΣΣΟΣ
ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
ΟΛΟΡΘΟΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ
ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΣ
  
Α, ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ,
ΑΥΤΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΡΤΕΡΑΕΙ
ΓΙΑ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΣΕ ΜΑΣ
ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΑΕΙ

ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΡΜΙΔΟΝΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝ
ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ
ΚΑΙ ΣΤ'ΑΔΗ ΤΑ ΑΠΑΤΑ ΝΕΡΑ
ΕΚΕΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΥΘΙΣΟΥΝ

ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ
ΘΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ
ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΑΠΛΩΣΟΥΜΕ
ΘΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΑ ΘΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΜΟΥΣ
ΜΕ ΓΕΛΙΟ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ
ΣΕ ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΣΧΕΣΗ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΙΑ
ΠΟΥ ΛΕΩ ΓΙΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΑΤΑΓΩΓΙΑ

ΕΛΛΑΣ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΟΥ 

ΕΛΛΑΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΜΟΥ
ΕΛΛΑΣ Η ΔΑΔΑ ΙΔΕΩΝ
ΕΛΛΑΣ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΟΥ

SOFAR

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΝΤΑΝΤΕΨΕ ΠΟΛΥ
ΘΕΛΕΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΜΙΣΘΑ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΛΗ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΣΩΣΕ ΞΑΝΑ
ΖΗΤΗΣΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΤΡΩΜΕ
ΜΟΝΟ ΧΟΡΤΑ ΚΑΙ ΣΑΝΑ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΜΟΝΟ ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΜΑΣ ΖΗΤΑ
ΣΑΝ ΤΑ ΖΩΑ ΝΑ ΓΥΡΝΑΜΕ
ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΤΑ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΘΕΛΕΙ ΧΩΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΒΑΦΤΙΣΜΕΝΟ ΜΕΣ ΤΟ ΑΙΜΑ
ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΧΤΟ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΘΕΛΕΙ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟ
ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ
ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΠΑΛΙ ΧΤΙΖΕΙ ΡΙΖΙΚΑ
ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΝΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΜΑΖΙΚΑ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΤΑ ΣΠΙΤΑΚΙΑ ΜΑΣ ΘΩΡΕΙ
ΜΕΣ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΕΚΧΩΡΕΙ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΝΑ
ΦΟΒΟ ΣΤΕΛΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΚΟΥΝΑ
 
Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η  ΕΥΡΩΠΗ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ
MADE IN GREECE
ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙ
ΟΤΙ  ΒΓΑΙΝΟΥΝΕ ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ

Η ΚΑΛΗ ΜΑΣ Η ΕΥΡΩΠΗ
ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ
ΕΙΣ ΤΟΝ...ΑΙΟΛΟΝ  ΝΑ ΥΠΑΓΕΙ
ΑΡΡΩΣΤΗ ΚΑΙ ΒΡΩΜΕΡΗ

Der Vampir

«…Και καθώς ήσυχη θα κοιμάσαι εδώ
Έρποντας θα ρθω σ’ εσένα
Τη ζωή και το αίμα να σου πιω
Και έτσι θα τρέμεις για μένα
Κι εγώ θα σε φιλώ
Και το κατώφλι του θανάτου θα διαβείς
Με φόβο, μες στην κρύα μου αγκαλιά
Και θέλω μόνο αυτό να ρωτήσω
Πριν μαζί σου να πετάξω
Ποια μάνα θα σου δείξει αυτά
Που έχω εγώ να σου διδάξω;»

Το ποίημα  ανήκει στον Γερμανό Heinrich August και είχε τον τίτλο «Der Vampir»:

Νόμος και αρμονία

 Μεταξύ φωτεινού ερεθίσματος και φυτικού –ζωικού οργανισμού, υπάρχει εγκάρδιος συννενόησις. Το πρώτο διατάσσει. Το δεύτερο εκτελεί πειθαρχικά την προσταγή. Αλλά της εκτελέσης προηγείται η αντίληψη.

Τάξη σταθερή και αναλοίωτη. Νόμος.

Ο νόμος διακανονίζει τις μεταξύ των ουσιών, των μορφών και των συνείδησεων σχέσεις, έτσι ώστε με την αλληλεπίδρασή τους να επιτυγχάνεται η εξέλιξη και η τελειοποίησή τους.

Όπου δεν τηρούνται οι νόμοι υπάρχει το χάος και η ασχήμια.

Ο νόμος έχει πάντα σκοπό. Κι ο σκοπός πρέπει να είναι η αρμονία.

 

Γλώσσα και μουσική

Η βάση του τίτλου κρύβεται στην αντίληψη της επίδρασης της μουσικής στην ψυχή του ανθρώπου.
Θυμηθείτε για μια στιγμή πως αισθάνεστε όταν ακούτε πένθιμη μουσική, όταν ακούτε μια μουσική ευχάριστη, η ακόμα μια μουσική εκνευριστική, επαναλαμβανόμενη, δυνατή.

Τώρα φανταστείτε ότι αυτή η μουσική είναι οι ήχοι που δημιουργεί ένα από τα όργανα που μας ξεχωρίζει από τα μη έλλογα όντα, το στόμα. Και τι γίνεται όταν αυτοί οι ήχοι είναι συνεχείς καθημερινοί και επαναλαμβανόμενοι. Αν τώρα αυτοί οι ήχοι έχουν πένθιμο τόνο, ή ακόμα εκνευριστικό, τι αποτέλεσμα θα είχαν αν σε όλη μας τη ζωή είμαστε αναγκασμένοι να ακούμε μόνο αυτούς τους ήχους;

Κάτι τέτοιο είναι και η ομιλία. Χρησιμοποιώντας διάφορες γλώσσες παράγονται δονήσεις, ήχοι, μουσικές, που αρχαίοι Σπαρτιάτες θα παρομοίαζαν με χρώματα. Αν όλη μας η ζωή ήταν βυθισμένη μέσα σε ένα τέτοιο ωκεανό από ήχους, τότε το σύνολο της ζωής μας θα ήταν ανυπόφορο, με τρόπο που δεν θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε, παρ' εκτός, αν για λίγο θα μπορούσαμε να ακούσουμε μια διαφορετική μουσική.

Και τι είναι άραγε αυτό, που κάνει κάθε λαό να έχει διαφορετικά φυλετικά χαρακτηριστικά, αν δεν συμπεριλαμβάνει και την ίδια την γλώσσα που χρησιμοποιεί η φυλή αυτή;

Τώρα αν συγκρίνουμε διάφορες γλώσσες μεταξύ τους, μπορούμε να δούμε ένα πατρόν, που δημιουργείται από το ηχόχρωμα της γλώσσας του κάθε λαού.

Και δεν είναι τυχαίο που κάποιες γλώσσες όταν ακούγονται από κάποιον που δεν τις έχει ξανακούσει, του δημιουργούνται συγκεκριμένες απόψεις. Όπως μια αφρικανική γλώσσα, ακούγεται σαν τύμπανα, η Γερμανική ακούγεται σαν μπερδεμένα σύμφωνα μεταξύ τους.

Σίγουρα καθότι γράφω στην Ελληνική δεν μπορώ να διατυπώσω άποψη για το πως ακούγεται σε κάποιον που του είναι ξένη η γλώσσα, αλλά μπορώ μετά βεβαιότητας να συγκρίνω την μουσικότητα της καθαρεύουσας, με την ατονία και αρρυθμία της νεοελληνικής. Άλλο τόσο όμως μπορεί κάποιος να κατανοήσει ότι η μουσικότητα της γλώσσας της αρχαίας Ελληνικής, ήταν τροφή τόσο για το πνεύμα, όσο για την ψυχή και το σώμα. Από ιατρική απόψεως είναι πλέον γνωστό, ότι η διάθεση του ανθρώπου είναι αυτή που παίζει και έναν από τους βασικότερους ρόλους στην κατάσταση της υγείας του. Πέρα από τις ίδιες τις ιδιοσυχνότητες που δονούν τον εγκέφαλο, και η ίδια η μουσικότητα της γλώσσας, ή ακόμα καλύτερα της διαλέκτου, επηρεάζουν άμεσα την διάθεση και την ψυχική κατάσταση του ανθρώπου.

Από αυτά, καθώς και εκτενείς μελέτες και αναφορές στο θέμα είναι βέβαιο τουλάχιστον για τον γράφοντα το παρόν, ότι μη χρησιμοποιώντας την Ελληνική, ή πολύ καλύτερα την αρχαία Ελληνική, το σύνολο των ανθρώπων του πλανήτη, σταδιακά θα φθίνουν σε πνευματικότητα, ψυχική διάθεση, και φθίνοντος του καθ' ενός, όλος ο πλανήτης επηρεάζεται νευρωνικά και πεθαίνει.

Μιλήστε Ελληνικά, μιλάτε Ελληνικά παγκοσμίως. Η μη χρήση της Ελληνικής γλώσσας προκαλεί κακή διάθεση, έλλειψη ιδανικών, μη αντίληψη κανενός ιδεώδους και εσωτερική κατάρρευση.

ΕΕΕΚ

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

Με ξύπνησε σήμερα το πρωί ο Νίκος. Τον είδα να στέκεται στην άκρη του κρεβατιού μου και να με κοιτάει με βλέμα βλοσυρό.

Τα λόγια του στα αυτιά μου χτύπαγαν σαν καμπάνα και παρόλο που τα ήξερα, κάθε του λέξη ήταν και ένα κατηγορώ για τις πράξεις και την απραξία μου.

"Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί", μου είπε, "και εμείς κοιτούσαμε σαν τα παιδιά."

Τα υπόλοιπα λόγια δεν χρειάζονται, είναι τα ίδια αυτά που πριονίζουν τα ποδάρια μας καιρό τώρα.

Τι κάνουμε συνέλληνες;

Πάλι σκύβουμε το κεφάλι σε όλους τουςοχτρούς που έχουν βάλει στόχο να τους ανήκουν τα προγoνικά μας;

Σηκώστε το κεφάλι ψηλά συνέλληνες. Δεν είμαστε εμείς προσκυνημένοι. Δεν είμαστε εμείς δούλοι. Ποτέ δεν υπήρξαμε. Είμαστε μια φυλή που αφήνειτα πράματα να γίνουν γιατί δεν δίνει σημασία. Και τα πράματα γίνονται χειρότερα και εμείς δεν έχουμε καμία όρεξη να τα πειράξουμε. Και όλοι νομίζουν ότι μας έχουν νικήσει. Και όλοι μας θεωρούν ένα έθνος χαμένο. Και όλοι προσπαθούν να τραφούν από το υποτειθέμενο πτώμα μας. Γιατί είναι τόσα αυτά που μπορούν να μας κλέψουν οι οχτροί, που ακόμα και από το πτώμα μας αν τραφούν νομίζουν ότι θα γίνουν καλύτεροι, οτι θα ψηλώσουν τον ίδιο τον δικό τους τον πήχη.

Αλλά δεν είμαστε νεκροί συνέλληνες. Δεν είμαστε καν κοιμισμένοι.

Η ώρα είναι τούτη που πρέπει να σταματήσουμε τους βαρβάρους να μας παίρνουν την γη των προγόνων μας. Να τους σταματήσουμε να μας ζητάνε κομμάτια από την ζωή μας. Δεν τολυς ανήκει. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα στα χώματα τούτα τα ιερά, ούτε γνώμη να έχουν ούτε ματιά να ρίχνουν.

Μην σκύβετε το κεφάλι μωρέ. Έτσι μπορούν να το πάρουν πιο εύκολα οι οχτροί. Και οχτρός είναι εκείνος που δεν θέλει το δικό μας το καλό.

Ξύπνιος είναι ο Έλληνας μωρέ! Κι όταν το αποφασίσει, ο θεός τους να τους λυπηθεί γιατί εμείς δεν θα το κάνουμε.

Δεν θα το κάνουμε, γιατί θα πρέπει να δώσοουμε λόγο. Σε αυτούς που μας δώσανε τα χώματα, την ιστορία, τη λεβεντιά, το φιλότιμο, την αρετή, αλλά και αυτούς που χύσανε το αίμα τους για να μπορούμε να 'χουμε λέφτερα τούτα τα χώματα. Κι όταν θα γίνουμε ένα με αυτά τα χώματα θα πρέπει να παραμείνουν λέφτερα.

Κι αν το δίκιο τους ζητήσουνε να βρούν όλοι αυτοί που τώρα το ζητάνε απ'  τους εχτρούς, να πάνε να το ζητήσουνε απου κείνους που όπλισαν το χέρι του κάθε αυτόχειρα.

Ακονίστε εκείνα τα σπαθιά του λόγου που μ' αρέσουν και στείλτε τους να πέσουνε στα βάθη του καιάδα!

Εγώ το χρωστάω στον πατριώτη μου τον Νίκο, τον σταυραετό της Κρήτης της λεβεντογέννας, τους εχτρούς στη θάλασσα να ρίξω και μακρυά από τα χώματα τα ιερά να τους ξεπροβοδίσω.

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ! ΑΘΑΝΑΤΕ! Με την φωνή σου των οχτρών την λαλιά θα κόβω, με την δική μου το δίκιο θα ρίχνω κατα πάνω τους. Κι όταν θα κάνει ξαστεριά, όταν θα φλεβαρίσει, θα πάρω γλώσσα Ελληνική, να πάω να τους νικήσω.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΤΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΧΑΜΗΛΩΝΕΙ...

ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ
ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΥΠΟΚΛΙΣΕΙΣ
ΦΩΝΕΣ ΚΑΙ ΙΑΧΕΣ
ΓΙΝΑΝΕ ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ
Σ' ΠΡΟΓΟΝΕΣ ΨΥΧΕΣ
ΘΑ ΚΑΝΩ ΕΠΙΚΛΙΣΕΙΣ

Σ' ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΠΟΥ 'ΣΒΗΣΑ
ΟΡΚΙΣΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΟΥ
ΞΟΡΚΙΣΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΟΥ
ΔΙΨΑΣΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΜΕΘΥΣΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
 
ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΠΟΥΛΗΣΑ
ΞΟΦΛΗΣΑ ΤΟΝ ΜΟΙΧΟ ΜΟΥ
ΦΥΛΑΚΙΣΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ
ΖΗΛΕΨΑ ΤΑ ΨΙΜΥΘΙΑ ΣΟΥ
ΕΖΗΣΑ ΣΤΗΝ ΦΥΓΗ

ΟΙ ΔΥΟ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΑΣΤΡΑΠΗ
ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ ΜΑΣ ΓΕΝΝΑΙΕΣ
ΟΙ ΤΥΧΕΣ ΜΑΣ ΑΘΑΝΑΤΕΣ
ΚΑΙ ΑΘΕΛΗΤΕΣ ΜΑΖΙ

ΟΙ ΔΥΟ ΠΝΟΕΣ ΜΑΣ ΑΤΡΑΠΟΙ
ΟΙ ΘΥΡΕΣ ΜΑΣ ΑΡΧΑΙΕΣ
ΟΙ ΔΙΨΕΣ ΜΑΣ ΑΡΧΕΓΟΝΕΣ
ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΜΑΖΙ

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΔΕΙΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ
ΜΑ ΧΙΛΙΟΥΣ ΗΛΙΟΥΣ ΝΑΧΩ
ΚΑΙ ΣΕΝΑ ΣΑΝ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΔΩ

ΣΑΝ ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ
ΔΙΑΘΗΚΗ ΝΑ ΑΦΗΣΩ
ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΩ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΩ....